Władysław Jagiełło ożenił się z wnuczką Kazimierza Wielkiego!


Jadwiga Andegaweńska przeczuwając swój rychły koniec wybrała nową żonę Jagielle. Wybór padł na Annę Cylejską - wnuczkę Kazimierza Wielkiego. Piastowie byli Andegawence bliscy. Jej prababką była bowiem sama królowa Jadwiga Kaliska, matka Kazimierza Wielkiego, a babką jego siostra - Elżbieta Łokietkówna.

Władysław Jagiełło ożenił się z Anną Cylejską 29 stycznia 1402 roku. Nie będę tu skupiał się na tym, jakie to było małżeństwo. To co chcę Wam przekazać, to to, że mieli oni razem córkę - Jadwigę Jagiellonkę, w której żyłach siłą rzeczy płynęła krew Piastów. Anna Cylejska zmarła w 1416 roku.
Później pojawiła się Elżbieta Granowska. Trzecią żonę Jagiełło bardzo kochał, ale nawet ona nie dała mu męskiego potomka.

Po śmierci Granowskiej w 1420 roku wszyscy myśleli, że historia z 1384 roku się powtórzy i Polska znów będzie miała kobietę-króla w osobie Jadwigi Jagiellonki, prawnuczki Kazimierza Wielkiego, można byłoby wtedy mówić o powrocie Piastów na tron polski. Wiem, wiem, jest to pewne nadużycie, ale Jadwiga była prawnuczką ostatniego Piasta? Była!

Sytuacja się zmieniła, gdy Jagiełło ożenił się po raz czwarty, z Zofią Holszańską. Ta wydała na świat trzech synów, jeden z nich - Kazimierz umarł jako dziecko, a dwóch pozostałych zostało królami Polski. Mowa o Władysławie III Warneńczyku i Kazimierzu IV Jagiellończyku :)
Niestety, w roku 1431 roku, w niewyjaśnionych okolicznościach zmarła Jadwiga Jagiellonka. Prawdopodobnie otruła ją Zofia Holszańska, która chciała wyeliminować pasierbicę z walki o polski tron. Tym samym utorować drogę do tronu swoim dwóm synom.
W 1434 roku, po śmierci Jagiełły, mimo, że marzono o powrocie Piastów na tron, to trzeba było pogodzić się z tym, że królem zostanie Władysław Warneńczyk, który był synem rodu z Litwy

Komentarze

  1. i tak patriarchalny system władzy siał zamęt w średniowiecznej Europie. Położenie geograficzne i zakorzenione tradycje Polski nie pozwoliły naszym władcom brać przykładu z innych kręgów kulturowych i rządzących tam dynastii.
    Anglicy, którzy w przybliżonym okresie dziejowym przeżywali szaleństwa Henryka VIII Tudora (jego walki o przedłużenie rodu poprzez usankcjonowanie własnej bigamii zakończone rozłamem kościoła), a po jego śmierci w 1547 r. niemniej szalone lata walki o schedę po nim - dziś okres panowania córki Henryka - Elżbiety I (1558-1603) uważają za "złoty wiek" w historii swojego kraju; co prawdopodobnie ułatwiło później Wiktorii Hanowerskiej sprawowanie samodzielnej władzy nad Imperium Brytyjskim przez 63 lata...

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz